Van een vaas van 3.000 kilo tot wandkleden waaraan 50.000 wevers hebben gewerkt: het Vredespaleis maakte om meerdere redenen indruk op de bijna 20 AJV-leden die zaterdag 17 augustus deelnamen aan de excursie naar deze bijzondere plek.
Toen we via de prachtige tuin en de statige trappen het paleis betraden, leek het of we een andere wereld binnengingen. De drukte van het Haagse stadsverkeer en het bezoekerscentrum maakten plaats voor een serene sfeer. Omdat er maar één rondleiding tegelijk plaatsvindt, hadden we het gevoel dat we het gebouw voor ons alleen hadden.
Sprookje
We kwamen te weten dat het (uitgerekend) Rusland was dat eind negentiende eeuw het initiatief nam voor een vredesconferentie in Den Haag. De wordingsgeschiedenis van het paleis heeft een hoog sprookjesgehalte. Elk land stond zijn beste materialen en mooiste kunstschatten af. Rusland wilde als initiatiefnemer natuurlijk extra indruk maken en liet een massieve stenen vaas (nee, daar kunnen inderdaad geen bloemen in) bezorgen in Den Haag. De fundering van het paleis in aanbouw moest speciaal aangepast worden voor het 3.000 kilo zware gevaarte.
Hof van Arbitrage en Internationaal Gerechtshof
Japan op zijn beurt gooide hoge ogen met enorme wandtapijten, waaraan 50.000 handwerkers meewerkten. Ze vielen zo in de smaak dat de Japanners op verzoek jaren later nog twee vergelijkbare wandkleden maakten voor de ruimte die de Japanse zaal is gaan heten. Deze biedt plaats aan de raad van beheer van het Permanente Hof van Arbitrage, de eerste ‘bewoner’ van het Vredespaleis. Later volgde onder andere het Internationaal Gerechtshof van de VN. Even plaatsnemen op de stoelen waar eerder vertegenwoordigers van vele landen tijdens geruchtmakende rechtszaken hebben gezeten, gaf toch wel een speciaal gevoel.
Symboliek
Gids Sanne vertelde het ene na het andere wetenswaardige feit en kon ook in detail onze vragen beantwoorden. Symboliek is in het gebouw natuurlijk niet van de lucht. Godinnen van oorlog en vrede, de seizoenen en fasen in een mensenleven en ook het universum komen op verschillende plekken terug. Door de vele verhalen en indrukwekkende ruimtes vloog de rondleiding van een uur voorbij.
We genoten na met een drankje op een nabijgelegen terras, “onder de zonne der gerechtigheid”, zoals één van de deelnemers het mooi verwoordde.
